ทำยังไง...

ไม่รู้จะขึ้นต้นข้อความว่าไงดี ไม่ได้มาโพสต์หลายวัน กลับไปดูรูปเพื่อนๆ แล้วก็คิดถึง

น่าน...น้ำท่วมเยอะจัง เรื่องของเรื่องก็คือ พ่อของเรา อยู่กับญาติเขาที่นั่น ไม่ได้เจอกันเป็น 10 ปีแล้วหล่ะ ไม่รู้เขาเป็นไงบ้าง ใครเคยเข้าไปอ่านข้อความก่อนๆ คงรู้ว่าเรารู้สึกยังไงกับเรื่องพ่อ ตอนนี้ก็เป็นห่วงอยู่บ้าง แต่ติดต่อไม่ได้เลย อีกใจก็ไม่อยากจะรับรู้อะไรเพราะเขาไม่เคยดูแลเราตั้งแต่เล็ก

ตอนนี้อยากจะรู้ว่าเขาเป็นยังไงบ้าง เพราะได้ข่าวว่าไม่ค่อยสบาย

ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง...จริงๆๆ

กระโปงบาน...ขาสั้น

ห้อง 4/7 ศิลป์คำนวน ยังจำได้ไม่เคยลืม เพื่อนคนแรกที่เจอกันแล้วก็นั่งเรียนด้วยกันจนจบก็คือ อุ๋ย สาวตาโตประจำห้อง ภาพแรกที่เห็น อุ๊ย...กุ้งแห้งลอยมา เอ้ย...ไมใช่ ก็ตอนนั้นอุ๋ยผอมมาก ผมก็สั้น ผอมสูงเหมือนตัวการ์ตูนติดข้างน้ำอัดลมยี่ห้อ 7up เลย คงจะจำกันได้นะ รสชาดก็เหมือนๆ กับสไปรไง แต่หลังจากนั้นอุ๋ยก็น่ารักขึ้น มีคนมาชอบเยอะเลยหล่ะ ก็ออกจะน่ารักขนาดนั้น แต่เสียอย่างเดี๊ยะ ฟันห่าง (เฮอะๆๆ) แต่ตอนนี้สวยแล้วจ้า เป็นนางฟ้าการบินไทยด้วย


คนที่สองน่าจะเป็นวุ้นนะ เราชอบเรียกมันว่าปลาทอง ก็แก้มมันป่องๆ ตูดก็ใหญ่ ตัวขาวๆ ตาหยีๆ น่ารักดี วุ้นชอบทำหน้าขี้งอน หน้างงๆ แต่วุ้นก็น่ารัก เราเคยไปนอนบ้านวุ้นบ่อยๆ ติวหนังสือบ้าง ไปเที่ยวเล่นบ้าง พ่อแม่วุ้นก็ใจดี น้องวุ้น-เจ้าเวียร์ก็กวนๆ ดี แต่เห็นมีสาวๆ มาชอบเยอะเชียว ไอ้ปลาทองตัวนี้มันชอบนอนกัดฟัน เสียงดั้ง...เสียงดัง อิอิอิ...แต่ใครจะเชื่อ เห็นหน้าตาหน่อมแน้มขนาดนี้ จบนิติศาสตร์เชียวนะ



ไอ้ตัวหลังนี่แสบสุดๆ ทำวีรกรรมด้วยกันเยอะ ไอ้ลิง หรือไอ้หน่อง มันย้ายมาจากสายวิทย์ เห็นมันแว็ปแรก เหมือนลิงชมัด ผมยาวๆ ห้าวๆ ยุกยิกๆ ตลอดเวลา ไม่รู้มันกระเด็นมาเข้ากลุ่มได้ไง แต่คบจริงๆ ไอ้ลิงมันก็ดีนะ เล่นบาสก็เก่ง เล่นกีตาร์ใช้ได้เลย เรียนหนังสือก็ใช้ได้ (ถ้ามันไม่ขี้เกียจก็จะเก่งมาก-แต่เรียนรามก็จบเร็วนะ เก่งๆๆ) เห็นอย่างงี้มันเป็นคนงี้แย ตาก็ไม่โต แต่น้ำตาเยอะจัง เวลามีปัญหามันมักจะมาปรึกษาเราเสมอ ก็ช่วยปลอบใจไปงั้นแหละ รำคาญ...เฮ้ย...พูดเล่นนะแก ก็สงสารมัน ช่วยอะไรได้ก็ช่วย มีครั้งนึงโรงเรียนทำความสะอาดครั้งใหญ่ เรากับไอ้หน่อง คนนึงถือไม้กวาด อีกคนก็ไม้ถูพื้น เต้นแร้งเต้นกาอยู่หน้าห้อง โดนอาจารย์ถ่ายวีดีโอไป เหลียวมาเจออาจารย์ถือกล้อง เพื่อนๆ ฮากันทั้งห้อง อายก็อาย แต่วันนั้นสนุกสุดๆ เลย


เดี๋ยวนี้เรียนจบมีงานทำกันหมดแล้ว ผ่านเรื่องราวกันมาพอสมควร ยิ้มบ้าง ร้องไห้บ้าง คิดถึงสุดๆ เลย เพราะมีเราคนเดียวที่ไม่ค่อยได้เจอหน้าเพื่อนๆ เท่าไร แต่เราก็ยังตามข่าวพวกแกอยู่เสมอ โทรหาบ้าง-ถึงจะไม่บ่อยนัก อยากจะสารภาพว่าครั้งหนึ่งเราคิดว่าตัวเองมีปมด้อย ตอนม.6 เวลาพวกแกชวนไปเที่ยวไหนแล้วเราไม่ชอบไป เพราะเราไม่มีตังค์ เรารู้ละว่าเราขาดช่วงเวลาดีๆ นั้นไป


คิดถึงเสมอ คิดถึงจริงๆ อยากจะเจอกันอีก สักวัน...จากเสียงเราคงจะเห็นภาพของเพื่อน...เพื่อนรัก หวังว่าทุกคนคงสบายดี สุขทุกข์อย่าลืมแบ่งปันให้เพื่อนคนนี้ได้รู้บ้างนะ....

Friends...

หลายวันมานี้ฝนตกบ่อยจริงเชียว ไปไหนมาไหนก็ไม่ค่อยสะดวก บางทีก็ทำให้คิดถึงบ้านชอบกล ปีนี้ที่บ้านเพาะปลูกไม่ค่อยเป็นผล รายได้ลดลงจากปีก่อนๆ สงสารแม่จัง นึกถึงตัวเองก็สบายเนาะ อยู่แต่ในห้องแอร์ แม่อยู่แต่กลางแดดร้อน ถ้าเจอเรื่องอะไรที่ทำให้การงานไม่ราบรื่นก็จะนึกถึงแม่อยู่เสมอ ฝนตกแดดออกก็ยังต้องไปทำงาน เหนื่อยแสนเหนื่อย ลูกจะอดทนให้เหมือนแม่เลยนะจ๊ะ

วันก่อนได้ไปกินข้าวกับไอ้หนู ชื่อหนูแต่ตัวเท่าควาย แถมเป็นผู้ชายอีกต่างหาก มากับแฟนมัน ก็น้องนกยูงคนเดิม คู่นี้มันยังกัดกันไม่หาย ส่วนใหญ่ไอ้หนูจะโดนยูงจิกซะมากกว่า ไอ้หนูมันอ้วนขึ้นเยอะ ยูงก็ยังสูงโปร่งเหมือนเดิม แต่ก็ดูรักกันดี ช่วงก่อนเห็นยูงไปพักอยู่บ้านย่าหนู ก็เหมือนอยู่บ้านไอ้หนูนั่นแหละ แต่ยังไม่ได้แต่งนะ ผู้ใหญ่เขาก็โอเคแล้วหล่ะ ดีใจที่เห็นเพื่อน Happy ......

ไปเดินตลาดก็เจอนายสุเตอีก ดูมันผอมลงนะ แต่ตอนนี้มาประจำอยู่สาขาในเมืองแล้วหล่ะ ก้าวหน้าดีจังเพื่อนเรา เงินเดือนก็เป็นหมื่นๆ แต่ก็ยัง......เหมือนเดิม ทิ้งไว้ในฐานที่เข้าใจกันนะจ๊ะ เพื่อนๆ BC คงเข้าใจ ฮิ้วววววววววววววว

ไว้เจอเพื่อนคนไหนอีกจะมาเล่าสู่กันฟังนะจ๊ะ
Bye....

ราชพฤกษ์ 49
ROYAL FLORA RATCHAPHRUEK 2006 International Horticultural Exposition for His Majesty the King At the Royal Agricultural Research Center, Chiang Mai, Thailand1 November 2006 – 31 January 2007



งานดีๆ แบบนี้คงไม่พลาดแน่ๆ คราวก่อนตอนจัดงานฉลองครองราชย์ครบ 60 ปี อยู่ไกลตั้งกรุงเทพฯ แน่ะ แถมทำงานทุกวันเลยไม่มีโอกาส คราวนี้จัดที่เชียงใหม่ ตั้ง 3 เดือน คงมีโอกาสได้ไปดูบ้าง อย่าลืมไปเที่ยวกันนะ แล้วอย่าลืมเก็บภาพสวยๆ มาฝากด้วยนะจ๊ะ



นี่คือน้องคูน หรือ ต้นราชพฤกษ์ ต้นไม้ประจำชาติไทย น่ารักดีจัง ยังมีเจ้าตัวอื่นๆ อีก ไว้จะโพสต์มาให้ดูกันอีกนะ หรือจะเข้าไปดูรายละเอียดเองก็ได้ ที่ http://www.royalfloraexpo.com/thai/about_expo/mascot.asp

ไม่รู้จะทำได้รึเปล่า...

อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันแม่แล้วสินะ เย้...จะได้กลับบ้านซะที เห็นแม่ทำงานหนักถึงจะไม่อยู่ด้วยกันตั้งแต่เด็กก็ตาม แม่ทำงานทุกวันไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหน เสื้อผ้าก็ใส่เก่าๆ จะซื้อเสื้อของในหลวงสีเหลืองไปให้แม่สักตัว แล้วก็ทำอะไรให้อีกนิดหน่อย ทำกับข้าวให้กิน แต่ไม่รู้ว่าจะทำครบมั้ย เพราะวันแม่ที่ทำงานก็ไม่หยุดอีกตามเคย

อาทิตย์นี้ใครบางคนจะสอบ เราก็ต้องทำหน้าที่เป็นครูติวหนังสือให้ เหมือนตัวเองกลับไปเรียนอีกรอบนึง เพราะวิชาที่เขาเรียนเราก็เรียนแล้วเป็นส่วนใหญ่ แต่อธิบายให้เขาแล้วเขาไม่ค่อยเข้าใจ เพราะเรียนสายอาชีพมาเลยไม่มีพื้นฐานมัธยม ปวดหัวเหมือนกันเกือบทะเลาะกันด้วยเพราะอธิบายยังไงก็ไม่เข้าใจ เล่นเอาเหนื่อยเลย วันนี้ก็ไปสอบแล้ว ก็พอจะเข้าใจบ้าง ก็ขอให้ได้สอบ เอ้ย...สอบได้

ทำงานหนักทุกวัน เสาร์อาทิตย์ก็เรียน ดูๆ ไปก็เหนื่อยแทน แต่เพื่ออนาคตและเงินเดือนที่รอปรับขึ้นให้เมื่อเรียนจบอีก สู้เว้ยยยยยยย...