Test.....

ไม่ได้เข้ามาเขียนนาน กว่าจะผ่านขั้นตอนใหม่ๆ แทบตายแน่ะ
ทดสอบหน่อยจ้า

....

The first of 2008...

หายไปนานนนนนนนนนนนนนนนนน....มาก
หลายเดือนแล้วที่ไม่ค่อยได้มาเขียนเรื่องเรื่อยเปื่อยในบล๊อคของตัวเอง ห่างหายไปนาน เจอเรื่องราวเยอะแยะมากมายเลยหล่ะ ที่สำคัญตอนนี้ก็ได้เปลี่ยนตำแหน่งงานแล้วด้วย แต่ก็เป็นงานที่ต้องรับผิดชอบมากขึ้น แล้วก็ทำงานหนักขึ้นด้วย

จากประชาสัมพันธ์แสนน่ารัก...กลายเป็นฝ่ายจัดทำข้อสอบซะละ

เฮ่อๆๆ...ที่จริงแล้วปรึกษาผู้ใหญ่แล้วขอเปลี่ยนเองแหละ เพราะทำประชาสัมพันธ์มา 3 ปีแล้ว พอดีมีพี่เขาลาออก ก็เลยขอทำแทน แต่รับน้องมาใหม่เราก็คิดว่าเรายังน่ารักที่สุดในตึกอยู่...55555

ต้องจัดทำข้อสอบแล้วก็จัดทำการจัดส่ง ขนข้อสอบเองด้วย เหนื่อยเหมือนกัน คิดผิดคิดถูกนะเนี่ย แต่ก็ดีไปอย่างคือไม่ต้องเจอคนตลอดเวลา มีเวลาได้อยู่คนเดียวบ้าง เพราะห้องประชาสัมพันธ์วุ่นวายเหลือเกิน โทรศัพท์ตั้ง 3 สาย รับติดต่อคนอีก

ขอให้การทำงานชิ้นนี้ผ่านไปด้วยดีเถ๊อะ...

เพื่อนๆ ที่ไปเที่ยวเขาใหญ่น่ะ เมื่อไรจะเอารูปมาให้ดูสักทีนะนี่
ไอ้ลิง ไอ้ปลาทอง บุ๋ม แต นุก แล้วก็อีกหลายๆ คน ขอโทษที่จะไม่หมดนะ
คิดถึงมากๆๆๆๆ
เพื่อนๆ DS 1998...

คิดถึง...

หน้าหนาวใกล้มาอีกแล้ว คิดถึงหลายๆ อย่างที่ผ่านมา โดยเฉพาะเพื่อนๆ และคนเคยคุ้นเคย เรื่องบางเรื่องก็พิสูจน์ให้เรารู้ว่า เราเป็นคนยัง สอนให้รู้จักคิด อดทน มั่นคง จริงจัง ร้องให้ ดีใจ รอยยิ้ม

ขอให้รู้จักอดทน เข้มแข็ง แก้ไขปัญหาด้วยปัญญา และสติ...^-^

what is it...

อะไรกันนี่ ทำไมเราเข้าไปโพสต์ของอุ๋ยไม่ได้เลย มันบอกว่ารหัสไม่ถูกต้อง ทั้งๆ ที่ก็เข้ามาอัพบล๊อคของตัวเองได้
อุ๋ย....ช่วยเราด้วยดิ ไม่รู้ทำไมมันไม่ได้อ่ะ แย่จัง

(T-T)...ฮือๆๆๆ

ฟ.ฟัน

พระเจ้า....

ชีวิตนี้ไม่เคยคิดว่าตัวเองต้องถอนฟันคุดออก เพราะตอนแรกตั้งใจไปตรวจฟันที่เคยอุดไว้เฉยๆ คุณหมอใจดีก็ดูให้ บอกว่าไม่ปัญหาอะไร แต่มีอยู่ซี่นึงนะที่น่าสนใจ ตายละเรา...ใจคอเริ่มไม่ค่อยดีแล้วววววววว

คุณหมอให้

เอ็กซ์เรย์ ปรากฏว่าฟันคุดซึ่ล่างมันขึ้นเป็นแนวนอน ชนกับฟันซี่ถัดมาพอดี หมดให้ถอนออก แต่ต้องนัดเอา เพราะหมอที่มีอยู่ตอนนี้ถอนไม่ได้ ต้องเป็นหมอที่เรียมาเฉพาะทาง เพราะถ้าไม่ถอนอีกหน่อยจะเจ็บ แล้วก็ฟันจุผุ แต่ฟันคุดวี่บนออกพ้นมาแล้ว ก็แนะนำให้ถอนเหมือนกัน เลยตัดสินใจถอน

วันก่อนหมอนัด เหมือนคนบ้า กลัวมากกกกกกกกก... พอวันนัดมาถึงไปถึง คุณหมอก็ตรวจดูแล้วก็ฉีดยาชาให้ ตกใจหมดเพราะหมอดันจะถอนซี่บน และผาซี่ล่างไปพร้อมกัน เราบอกว่าจะถอนซี่เดียว หมอก็บอกถอนทีเดียวเจ็บทีเดียวไปเลย เอาวะ...

ถอนไปก็ร้อง (เบาๆ)ไป แต่นำตาไหลไม่หยุดเราะมันเจ็บมาก ประสบการณืที่แสนจะเลวร้าย เย็บแผลไป 3 เข็ม คางบวมไป 3 วัน กินข้าวก็กินไม่ค่อยได้ พูดก็ไม่ได้ แถมโดนว่าเป็น...ไอ้เหลี่ยมอีก เพราะคางบวมมากเลยอ่ะ

ตอนนี้ก็ดีแล้วหล่ะ มายก้อดดดดดดดด...น่ากลัวมาก แต่พอถอนเสร็จก็รู้สึกดี เพราะไม่ต้องกังวล...เย้ๆๆๆ

บทเรียน...ที่หาค่าไม่ได้

ที่จริงเรื่องนี้ก็เป็นความผิดของเราส่วนหนึ่ง ที่ดูแลน้องหมาไม่ค่อยดี ก็เรื่องที่โลกเรามันร้อนขึ้นทุกวันนี่แหละเป็นเหตุให้เจ้ากะทิ น้องหมาพันธ์ปั๊กของเราเกือบตาย เมื่อวานเชียงรายอากาศร้อนมาก มิน่า...ต่างประเทศคนถึงได้ร้อนตายกันหลายคน เราเองก็ผิดที่ดันลืมเอาน้ำใส่ให้มันไว้กิน คุณชาย(คนของใจ)เขากลับบ้านไปก่อน บอกว่าเห็นมันแลบลิ้นเป็นสีออกเขียวๆ เหมือนเนื้อหมูที่มันเสีย ตามันค้าง ขาเกร็ง ตัวร้อนอย่างกับไฟ เลยรีบเอาน้ำมาลูบให้มัน มันรู้ตัวบ้างไม่รู้ตัวบ้าง ตัวอ่อนปวกเปียก เห็นไม่ค่อยดีเลยพาไปไว้ที่คลีนิค

เราไม่รู้เรื่องเลย กลับบ้านเกือบหกโมงเย็น คุณชายโทรมาบอกเลยรีบไปทันที ภาพแรกที่เห็นขาของมันโดนเข็มสายน้ำเกลือพันไว้ ให้ออกซิเจน มีสายยางสอดเข้าท้อง นอนตาค้าง คุณหมอเอาถุงเย็นประคบไว้ หมอบอกว่าตอนที่คุณชายพามาตรวจใหม่ๆ อุณหภูมิสุงเกือบ 150 เป็นภาวะเหมือนอาการโคม่าของคนเรา จะร้องไห้ก็ต้องกลั้นเอาไว้ สงสารมันมาก เรียกมันก็ไม่ขาน เพราะโดนยา และมีอาการสลบไม่ได้สติ

จนคลีนิคปิดเกือบ 3 ทุ่ม ก็ยังไม่ดีขึ้นเลยต้องอาศัยคลีนิคคุณหมอใจดีฝากไว้ที่คลีนิคทั้งคืน คอยโทรไปถามทุกๆ ชั่วโมง จนเกือบเที่ยงคืนโทรไปอีกที หมอบอกว่าตาเริ่มกระพริบ ผงกหัวได้นิดหน่อย ผาวนาให้มันไม่ตาย เพราะหมอบอกว่าอาทิตย์ก่อนก็มีหมาพันธ์ปั๊กเหมือนกันเป็นแบบนี้ แต่ว่ามันตาย กลัวจัง....

จนเช้าคลีนิคเปิด 9.00 ลางานไปดู มันผงกหัวกินน้ำ กินอาหารเหลวได้ ดีใจมาก รีบเข้าไปมัน เรียกชื่อมัน...มันก็เหมือนสลึมสลืออยู่ สักพักมันเห็นหน้ามันก็เดินมาหา สังเกตุเห็นเหมือนน้ำตามันไหลเลย ดีใจมากๆๆๆๆๆ

จากนี้คงจะรอบคอบมากขึ้น นี่ถ้าเป็นคน...ถ้าเกิดอะไรมากกว่านี้ เราคงเสียใจมาก

ถึงจะเป็นแค่หมา 4 ขา แต่ก็เป็นสิ่งมีชีวิตเหมือนเรา

แต่ดีใจที่สุดเลยยยย

^^...

Come bake to school...

เปิดเทอมมาได้ 1 อาทิตย์ เหนื่อยสุดๆ อยากเปลี่ยนงานใหม่มากๆๆๆ แต่ไม่รู้จะทำอะไรดี รอสัมภาษณ์งานอยู่หลายที่ แต่เขายังไม่เรียก
กลับบ้านต้องกินพาราก่อนนอนเกือบทุกวัน กินบ่อยก็ไม่ดีอีก เมื่อไหรจะเข้าช่วงปลายเทอมซะที จะได้เพลาลงบ้าง
จะอดทนไว้ให้ได้...สู้ๆๆ

ขอบคุณคนข้างๆ ที่คอยปลอบใจ แม้จะขี้แยบ่อยๆ ก็ตาม
^^