HBD...

ตื่นแต่เช้าไปตักบาตรที่ตลาด สายๆ กำลังถึงประตูจะเข้าห้องทำงานพอดี มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา เพื่อนเนกสุดหล่อ-ไปหมด เป็นเสียงแรกที่โทรมาอวยพร ให้วันนี้...วันเกิดของเรา จากนั้นทั้งวันก็เริ่มมีข้อความดีๆ และโทรศัพท์จากเพื่อนๆ ทั้งเพื่อนเจต ป้อง ดาว ไอ้ลิงหน่อง แล้วก็จากแม่และน้องที่บ้านดีใจจัง

แต่มันน่าน้อยใจ คนที่อยู่ใกล้ๆ ดันลืม...งอนแล้วด้วย สุดท้ายก็พาไปทานข้าว นั่งฟังเพลงเพราะกันจ๋องคน เขินเหมือนกันนะเนี่ย ที่จริงก็ไม่อยากให้คิดว่าสำคัญอะไร อยากให้เห็นว่าสำคัญทุกวันมากกว่า...555

ขอบใจทุกคนนะจ๊ะที่ยังจำวันเกิดเราได้
อยากทุกคนมีความสุขทุกวันนะ ไม่อยากให้ทำดีเพียงแค่มันเป็นวันพิเศษวันเดียว

^^...